Macie termin. Ja mam wykonawcę.

„Mydełko Fa" zna każdy — mało kto wie, że powstało jako parodia, a kobieta, która je śpiewa, ma za sobą Opole z nagrodą Ministra Kultury, „Pod Egidą" Pietrzaka i lata koncertów po Europie na scenach dzielonych z Aznavourem i Bee Gees. Marlena śpiewa swoje piosenki i opowiada, skąd się wzięły. Do wyboru wersja plenerowa (45 min, mocne tempo, finał ze wspólnym śpiewaniem) albo kameralna (65 min, rozbudowane anegdoty, jazzujące aranżacje).

Krzysztof Stanio śpiewa, ja gram na fortepianie. Od przedwojennych przebojów Bodo i tang Petersburskiego, przez Kabaret Starszych Panów, po Zauchę, Wodeckiego i Krawczyka. Trzy razy w ciągu wieczoru Krzysiek wchodzi w postać i zapowiada piosenkę jej głosem. To nie jest koncert do słuchania w ciszy — jest tango, przy którym wstają pary, i wiązanka, w której śpiewa cała sala. Program pod Dzień Seniora, andrzejki, karnawał, Dzień Babci i Dziadka oraz Dzień Kobiet.

„Lecimy w kulki" — skecz show w wykonaniu doświadczonych aktorów scen kabaretowych, z muzyką graną na żywo zamiast podkładów. Program dla publiczności dorosłej: dni miast, wieczory kabaretowe w domach kultury, imprezy firmowe i gale.

Krakowska formacja rockowa działająca od 1986 roku, w 2026 obchodząca czterdziestolecie. Rock z tekstami satyrycznymi i przymrużeniem oka — repertuar, który zna publiczność wychowana na polskiej alternatywie. Program pod sceny plenerowe i większe wydarzenia miejskie.

Trzy godziny albo cały dzień, w których grupa pisze jedną własną piosenkę: od tematu rzuconego z sali, przez refren pisany wspólnie, po zwrotki w podgrupach, melodię i wykonanie. Nikt nie musi umieć grać ani śpiewać czysto, role są rozdzielone tak, że każdy ma swoją, i nikt nie wychodzi bez wkładu w tekst. W ciągu tygodnia odsyłam zapis nutowy piosenki w PDF i nagranie z warsztatu, więc placówka może to wydrukować, powiesić i zagrać na koncercie. Kroki są nazwane i powtarzalne, więc nauczyciel, który był na sali, poprowadzi następną piosenkę sam. Grupa 12–20 osób, wiek 8–12 albo 13–19.

Recital zbudowany z przebojów, przy których sala śpiewa razem z wykonawcą: „Tyle słońca w całym mieście", „Małgośka", „Być kobietą", „Dni, których nie znamy", „Kolorowe jarmarki". W środku wieczoru autorska piosenka „Ulepię siebie" — moment, po którym sala cichnie. Program pod domy kultury, sale kameralne, kluby i wydarzenia dla seniorów.

Monodram Krzysztofa Stanio. Mężczyzna zostaje sam w pokoju: dzwoni telefon, na który nikt nie odpowiada, są dwie szafy i lustro, przed którym trzeba w końcu stanąć. Zamknięcie jest wewnętrzne i widz rozpoznaje je szybciej, niż chciałby przyznać. Cały ciężar niesie jeden aktor, bez scenografii i bez drugiej postaci, która rozładowałaby napięcie. Istnieje też wariant z fortepianem na scenie: dwie piosenki i trzy miejsca instrumentalne, które napisałem specjalnie do tego tekstu — w tej wersji gram spektakl razem z Krzyśkiem.

Monodram o generale Emilu Fieldorfie „Nilu”, w roli głównej Krzysztof Stanio, reżyseria Jarosław Tochowicz. Ostatnie dni przed wojną, misja emisariusza z Londynu, Kedyw, dwa lata w sowieckich łagrach, proces i wyrok. Bohater ma wątpliwości, strach i tęsknotę za rodziną, więc widz nie ogląda podręcznika. Najmocniej wchodzi do szkół ponadpodstawowych i muzeów — materiał siedzi w podstawie programowej, a placówka ma na to osobny budżet. Terminy: 1 marca, 1 sierpnia, 27 września, 11 listopada. Tego jednego spektaklu nie gram — produkuje go Stowarzyszenie „Skałka” na Skałce, po mojej stronie zostaje termin i formalności.

Maciej Małysa i Krzysztof Stanio na scenie, ja przy fortepianie. Rozmowa pokoleń o wolności, odpowiedzialności i sile słowa — bez akademii i bez podniesionego głosu. Sedno formuły: po części aktorskiej sala dostaje swój udział i każdy, kto zechce, mówi krótki wiersz — zapamiętany ze szkoły, z domu albo z ważnego momentu życia. Ludzie wychodzą z poczuciem, że byli w środku wieczoru, a nie obok. Termin: 11 listopada i cały listopad (obchody szkolne i gminne rozkładają się na tydzień–dwa), 3 maja, 1 marca, rocznice lokalne.

Krzysztof Stanio rozmawia z publicznością o powołaniu, marzeniach i wątpliwościach, które idą z nimi w parze. Punktem wyjścia jest jego książka „Aktor też człowiek”, ale wieczór szybko wychodzi poza nią. To nie jest czytanie fragmentów ani spotkanie promocyjne — autor nie stoi za pulpitem, tylko prowadzi rozmowę, w której sala pyta i odpowiada także sobie nawzajem. Działa na publiczność dorosłą w bibliotece, domu kultury i klubie seniora oraz na klasy przed wyborem studiów. Można rozszerzyć o drugi dzień: trzy do czterech godzin warsztatów aktorskich z konsultacjami.

Lider Nocnej Zmiany Bluesa w wersji kameralnej — blues z harmonijką ustną, opowieściami i kontaktem z publicznością. Odznaczony medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis", autor podręczników gry na harmonijce. Program pod sale kameralne, biblioteki, kluby i uniwersytety trzeciego wieku — wszędzie tam, gdzie liczy się bliskość sceny i widowni.

Aktor i prezenter: prowadzący pierwszej polskiej „Randki w ciemno", nauczyciel Witebski z serialu „Ranczo", głos w polskich wersjach „Gdzie jest Nemo?" i „Epoki lodowcowej". Do ustalenia forma wystąpienia — prowadzenie gali i wydarzenia, spotkanie z publicznością albo program autorski.

Amerykańska wokalistka jazzowa, soulowa i musicalowa z Georgii. Występowała w Kennedy Center, śpiewała dla prezydenta Billa Clintona, grała w filmach Spike'a Lee, koncertowała z Archiem Sheppem. W Europie współpracuje z big-bandami, regularnie koncertuje w Polsce — gram z nią na scenie, więc wiem dokładnie, co ten koncert daje publiczności. Program pod sale koncertowe, festiwale jazzowe i wydarzenia z wyższej półki.

Brytyjska saksofonistka i wokalistka, dwukrotna finalistka British Blues Award. Gra w klimacie funku, soulu i bluesa — bliżej Candy Dulfer i Maceo Parkera niż jazzowej akademii. Koncertuje w Wielkiej Brytanii, Europie i na Bliskim Wschodzie.

Gitarzysta bluesowy z Rzymu, specjalista od gitary lap steel, ponad dwadzieścia lat na scenie. Wpływy: Hendrix, Clapton, Stevie Ray Vaughan. Regularnie koncertuje w Polsce — gram z nim na scenie, więc za brzmienie i przebieg tego koncertu odpowiadam osobiście. Program pod kluby, przeglądy bluesowe i sale kameralne.